Psalmen 137
1Aan Babels stromen zaten wij schreiend Bij de gedachte aan Sion; 2En aan de wilgen, die daar stonden, Hingen wij onze harpen op. 3Ja, daar durfden onze rovers Ons nog liederen vragen; En onze beulen: “Zingt ons vrolijke wijsjes Uit de zangen van Sion!” 4Ach, hoe zouden wij Jahweh’s liederen zingen Op vreemde bodem! 5Jerusalem, zo ik u zou vergeten, Ik vergat mijn rechterhand nog eer; 6Mijn tong mag aan mijn gehemelte kleven, Zo ik u niet gedenk: Zo ik niet meer van Jerusalem houd, Dan van het toppunt van vreugde. 7Jahweh, reken de zonen van Edom De dag van Jerusalem toe; Die riepen: Smijt ze neer, smijt ze neer; Neer met haar op de grond! 8En gij, dochter van Babel, moordenares: Heil hem, die u vergeldt wat gij ons hebt gedaan; 9Heil hem, die uw kinderen grijpt, En tegen de rots te pletter slaat!
De Heilige Schrift — Petrus Canisiusvertaling 1939 (Apologetische Vereniging Petrus Canisius)
Publiek domein
Publiek domein; vertaling uit de grondtekst. Weergave godsnaam als 'Jahweh'. Boek Daniël (12 hfdst) ontbrak in de USFM-set en is aangevuld uit ebible.org HTML (DAN.htm t/m DAN12.htm). Deuterocanonieke boeken (TOB, JDT, WIS, SIR, BAR, 1MA, 2MA) zijn mee opgenomen; de Griekse Daniël-aanvullingen (DAG) zijn weggelaten.